Αυτά μεταξύ άλλων προκύπτουν από πρόσφατες έρευνες για τα σημαντικότερα προβλήματα των ελλήνων εφήβων.
Τα προβλήματα της εφηβικής ηλικίας τέθηκαν στο επίκεντρο ημερίδας που διοργάνωσε πρόσφατα η Επιτροπή Κοινωνικής Πολιτικής (ΕΚΠ) του ΑΠΘ. Κοινός τόπος καθηγητών και φοιτητών, που πραγματοποίησαν σχετικές έρευνες, είναι οι ιδιαιτερότητες αυτής της ηλικίας και οι ραγδαίες ορμονικές, ψυχολογικές, σωματικές και γενετήσιες μεταβολές κατά τη μετάβαση στην ενηλικίωση. Στην Ελλάδα οι έφηβοι ανέρχονται σε 1.300.000, αποτελώντας το 11% του πληθυσμού.
ΝΕΥΡΙΚΗ ΑΝΟΡΕΞΙΑ ΚΑΙ ΒΟΥΛΙΜΙΑ
Οι δύο πόλοι των διατροφικών διαταραχών αποτελούν χρόνιες πολυπαραγοντικές καταστάσεις, που πλήττουν το 1% του πληθυσμού. "Η εμφάνισή τους στην εφηβεία σχετίζεται με την ανικανότητα προσαρμογής στις ραγδαίες αλλαγές της ηλικίας, στην προσπάθεια ανάπτυξης ταυτότητας μέσω ελέγχου της εξωτερικής εμφάνισης, καθώς και στις πιέσεις από το περιβάλλον", αναφέρει ο φοιτητής του τμήματος Ψυχολογίας του ΑΠΘ Χρήστος Πεζηρκιανίδης. Σύμφωνα με στοιχεία ερευνών τόσο η νευρική ανορεξία όσο και η βουλιμία συνίστανται στη διαταραχή της εικόνας του σώματος, στο φόβο για αύξηση του σωματικού βάρους και στην εμμονή με το υπερβολικά χαμηλό βάρος. Σε ποσοστό 90% πλήττουν γυναίκες, παρουσιάζουν θνητότητα σε ποσοστό 10%, ενώ οι βλάβες που προκαλούν στην υγεία είναι ευρύτατες και σχετίζονται με τον εγκέφαλο, ο οποίος σταδιακά ατροφεί, το νευρικό σύστημα, το δέρμα, τα νύχια, τα δόντια και τα οστά. Σημαντικές είναι οι ενδοκρινολογικές διαταραχές και η καταπόνηση του ανοσοποιητικού. Συνήθως σύμφωνα με τον κ. Πεζηρκιανίδη οι έφηβοι που αντιμετωπίζουν διατροφικές διαταραχές προέρχονται από υπερπροστατευτικές και αυστηρές οικογένειες, ως άτομα είναι αναποφάσιστα, με χαμηλή αυτοεκτίμηση, τελειομανείς και φιλόδοξοι. Ως προς τη συμπεριφορά τους, συνηθίζουν να κρύβουν το πρόβλημά τους, να γίνονται επιθετικοί, να απομονώνονται κοινωνικά, να διακατέχονται από φοβίες και εμμονές, ακόμη και να οδηγούνται σε κατάθλιψη. Η θεραπεία σύμφωνα με τους ειδικούς είναι δύσκολη, απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση και συνίσταται στην ψυχοθεραπεία, την οικογενειακή θεραπεία και τη χορήγηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων.
ΕΦΗΒΟΙ ΚΑΙ ΣΕΞ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα ερευνών σχετικά με τη σεξουαλική ζωή των εφήβων. Όπως προκύπτει από έρευνα της μεταπτυχιακής φοιτήτριας της Ιατρικής σχολής του ΑΠΘ Μαγδαληνής Πατσεάδου, η οποία διενεργήθηκε σε λύκεια της Θεσσαλονίκης, το 50% των σεξουαλικά δραστήριων εφήβων ολοκληρώνει τις σχέσεις του έως την ηλικία των 15 ετών. Το 48% δηλώνει σεξουαλικά δραστήριο, ενώ το 18,3% είχε σεξουαλική επαφή πριν από τα 14 του χρόνια. Ποσοστό 37,2% είχε μόνο έναν ερωτικό σύντροφο, ενώ το 15% αναφέρει ότι είχε παραπάνω από έξι ερωτικούς συντρόφους. Από τους σεξουαλικά ενεργούς εφήβους το 64% έχει καπνίσει, το 95,5% έχει καταναλώσει αλκοόλ και το 82,9% έχει ενημέρωση γύρω από το AIDS. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 21% δηλώνει ότι δεν χρησιμοποιεί κανένα αντισυλληπτικό μέτρο. "Συμπερασματικά αποδείχτηκε ότι μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν σεξουαλική δραστηριότητα έχουν τα αγόρια, οι έφηβοι που φοιτούν σε επαγγελματικά λύκεια και όσοι καπνίζουν", αναφέρει η κ. Πατσεάδου.
Παχυσαρκία
Οι έλληνες έφηβοι είναι παχύσαρκοι -όσοι εμφανίζουν δείκτη μάζας σώματος μεγαλύτερο από 30- σε ποσοστό που κυμαίνεται μεταξύ 10% και 30%. Αίτια του προβλήματος είναι οι διατροφικές συνήθειες, η έλλειψη σωματικής άσκησης, το οικογενειακό ιστορικό παχυσαρκίας, οι ενδοκρινολογικές ανωμαλίες, οι στρεσογόνες καταστάσεις και η κατάθλιψη. Εάν ο έφηβος έχει έναν γονέα παχύσαρκο, οι πιθανότητες να γίνει και ο ίδιος παχύσαρκος είναι 50%, ενώ, εάν είναι και οι δύο γονείς παχύσαρκοι, οι πιθανότητες εκτινάσσονται στο 80%. Τα προβλήματα υγείας που συνεπάγεται η παχυσαρκία είναι πολλά (καρδιολογικά, αναπνευστικά κλπ.). Παράλληλα οι παχύσαρκοι έφηβοι έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, άγχος, προβλήματα με τον κοινωνικό περίγυρό τους, ακόμη και κατάθλιψη. Ο ρόλος των γονιών στο πρόβλημα αυτό, που έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας, όπως αναφέρουν ερευνητές, είναι πολύ σημαντικός. Η αντιμετώπισή του περιλαμβάνει γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία, πρόγραμμα ισορροπημένης διατροφής, σωματική άσκηση και ανάλογα με την περίπτωση φαρμακευτική αγωγή ή χειρουργική προσέγγιση.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ / edugate.gr
Επιστροφή
