Και όσο πιο αναλυτικές είναι οι εκθέσεις τόσο περισσότερο αφθονούν οι αριθμοί. Διαβάζουμε καθημερινά ότι ο Νasdaq ενισχύθηκε κατά δύο μονάδες ή ότι η αγορά κατοικίας συρρικνώθηκε κατά 3%. Οι μηνιαίοι οικονομικοί δείκτες και τα τριμηνιαία αποτελέσματα των επιχειρήσεων διαμορφώνουν τον μοναδικό δείκτη που είναι τελικά σημαντικός: τον Dow Jones. Πολλοί θαήθελαν να δουν την οικονομική επιστήμη να μετατρέπεται από ανθρωπιστική σε θετική που θα περιλαμβάνει μόνο σύμβολα και τίποτε άλλο. Ετσι οι ευφάνταστοι μαθηματικοί και οι παραχαϊδεμένοι φυσικοί, ειδήμονες των πολύπλοκων μοντέλων που βρίσκουν εφαρμογή στους τίτλους των χρηματιστηρίων, θα διέθεταν έναν νέο κώδικα συμβόλων για αυτή τη νέα θεωρία, για μια «θετική» οικονομική επιστήμη.
Ασφαλώς δεν έχει εκλείψει η γοητεία από τους αριθμούς. Δεν πρόκειται να προσχωρήσουμε στην αντίστροφη υπερβολή της πλήρους απόρριψής τους. Ακόμη και αν δεν είναι μαγικοί οι αριθμοί της οικονομικής δραστηριότητας, σίγουρα δεν είναι περιττοί. Το λάθος όμως είναι ότι τους αποδίδουμε όλο και περισσότερη απόλυτη και διαχρονική αξία. Οι αριθμοί δεν είναι παρά απλοί δείκτες. Με τι θα μπορούσαμε να τους αντικαταστήσουμε; Ξαφνικά έχουμε αρχίσει και πάλι να ανακαλύπτουμε τα οικονομικά ως ανθρωπιστική επιστήμη. Τα μέσα ενημέρωσης δίνουν πλέον μεγαλύτερη προσοχή στο δράμα που βιώνουν καθημερινά τα θύματα της κρίσης ή ακόμη στους απατεώνες που αισχροκερδούσαν ως χθες επειδή κανένας δεν έδειχνε το παραμικρό ενδιαφέρον για αυτούς.
Ετσι φθάσαμε στις εξώσεις των δανειοληπτών που αδυνατούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Και ενώ ο αριθμός των ανθρώπων που μένουν ξαφνικά χωρίς σπίτι αυξάνεται δραματικά, ο Μπαράκ Ομπάμα υποσχέθηκε να τους στηρίξει. Ας ακούσουμε, όμως, τι έχει να πει η διευθύντρια μιας οργάνωσης αλληλοβοήθειας. «Οι εξώσεις είναι μια πρακτική που ακολουθείται εδώ και δέκα χρόνια τουλάχιστον, όμως κανείς δεν έδειχνε να ασχολείται καθώς οι τράπεζες κέρδιζαν τεράστια ποσά από τα ενυπόθηκα δάνεια» δηλώνει η Σάρα Λούντβιχ.
Οι «Νew Υork Τimes» αφιέρωσαν για πρώτη φορά το πρωτοσέλιδό τους σε αυτό το πρόβλημα και τις τεράστιες διαστάσεις που έχει λάβει στις αστικές περιοχές στις 16 Μαΐου. Φώτισαν δε με το δημοσίευμά τους μια πτυχή του φαινομένου η οποία παρέμενε ελάχιστα γνωστή ως σήμερα. «Η ανησυχία ότι το χάσμα μεταξύ του εισοδήματος των λευκών και των μαύρων οικογενειών διευρύνεται επικίνδυνα» εξαιτίας της ταχύτατης αύξησης των κατασχέσεων, επισημαίνει η Ινγκριντ Ελεν, συνδιευθύντρια του Κέντρου Πολεοδομικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Παλαιότερες έρευνες έχουν αποκαλύψει ότι οικογένειες των μαύρων έχουν σχεδόν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες από τους λευκούς αντίστοιχου εισοδήματος να βρεθούν μπροστά στον κίνδυνο αδυναμίας αποπληρωμής του στεγαστικού δανείου τους. Οι συντάκτες του άρθρου συνάντησαν μαύρους μεσαίου εισοδήματος, επιβεβαιώνοντας τα ευρήματα μιας πιο πρόσφατης έρευνας: τα πρώτα θύματα της κρίσης δεν είναι τα νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα αλλά οι οικογένειες των μαύρων με μέσο ετήσιο εισόδημα 100.000-150.000 δολάρια. Περίπου το 75% των εξώσεων στα προάστια της Νέας Υόρκης αφορούν οικογένειες μαύρων.
Οικονομία με «ανθρώπινο πρόσωπο» συνιστά και η τηλεοπτική κάλυψη του προβλήματος της απώλειας χιλιάδων θέσεων εργασίας στην αυτοκινητοβιομηχανία. Ο κ. Ομπάμα απαίτησε από την Chrysler μια «επώδυνη» αναδιάρθρωση, προκειμένου να λάβει κρατική ενίσχυση. Μόλις πριν από λίγες ημέρες η Chrysler ανακοίνωσε τη διακοπή της συνεργασίας της με 789 αντιπροσώπους, ενώ η General Μotors προχώρησε σε παρόμοια κίνηση για 1.100 συνεργάτες της. Από την άλλη πλευρά η άλλη οικονομία, η «απάνθρωπη», ρωτούσε τους κοστουμαρισμένους ειδήμονες για τις συνέπειες που θα έχει η απώλεια 85.000 θέσεων εργασίας. Πίσω τους περνούσαν τα πλήθη των ανέργων με τα θλιμμένα πρόσωπα, οι άνθρωποι των οποίων οι ζωές ήταν για δεκαετίες συνυφασμένες με την πορεία αυτών των βιομηχανιών.
Εlise Βarthet - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ / edugate
Επιστροφή
