ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μάνος Χαραλαμπάκης - TA NEA
Τα τελευταία δέκα χρόνια η φιλόλογος κ. Ελένη Βαρδακαστάνη αμέσως μετά το τέλος του σχολικού της ωραρίου, στο Περιστέρι, δεν γυρίζει σπίτι της. Επισκέπτεται ένα από τα σπίτια του «Χαμόγελου του Παιδιού», στη Νίκαια. Και αφιλοκερδώς περνάει αρκετές ώρες μαζί με τα παιδιά που φιλοξενούνται εκεί προκειμένου να τα βοηθήσει στο διάβασμά τους.
Όπως λέει, μία ενημέρωση που έγινε προ δεκαετίας στο σχολείο της από τον κ. Γιαννόπουλο ήταν αρκετή για να βρεθεί χωρίς δεύτερη σκέψη στο πλευρό των παιδιών. «Σε μία συζήτηση που είχαμε κάνει μού είπε ότι χρειάζονταν εθελοντές εκπαιδευτικοί για τη μελέτη των παιδιών. Δεν το σκέφτηκα και πολύ. Έτσι από τότε βρίσκομαι κοντά τους», λέει στα «ΝΕΑ».
Στην αρχή είχε αναλάβει το διάβασμα 2 παιδιών. Σιγά σιγά όμως, όπως θυμάται, «διαπίστωσα ότι μπορούσα να προσφέρω και άλλα πράγματα. Οτιδήποτε μπορεί να χρειαστεί σε ένα σπίτι με 23 παιδιά». Σήμερα αφιερώνει καθημερινά αρκετές ώρες από τον ελεύθερο χρόνο της για να βοηθήσει 5 παιδιά Γυμνασίου στο διάβασμα και τις εργασίες των μαθημάτων τους.
Κοντά τους είναι όμως και σε γιορτές, εκδηλώσεις ή στις διακοπές. Για εκείνη όμως αυτή η εθελοντική προσφορά είναι κάτι το φυσιολογικό. «Αγαπάμε τα παιδιά γι΄ αυτό που είναι. Είναι ανάγκη να είμαστε μαζί τους. Εισπράττουμε πολύ περισσότερο όσοι εθελοντές είμαστε μαζί τους απ΄ όσα τους προσφέρουμε», τονίζει με νόημα.
Τον ελεύθερο χρόνο τους θυσιάζουν καθημερινά όπως η κ. Βαρδακαστάνη, χιλιάδες Έλληνες πολίτες προκειμένου να συνδράμουν στην προστασία του περιβάλλοντος, να προσφέρουν στήριξη σε μετανάστες, άστεγους, άπορους, να τους περιθάλψουν. Πέντε εθελοντές μιλούν στα «ΝΕΑ» για την εθελοντική προσφορά τους. Και στέλνουν μήνυμα στους συμπολίτες τους ότι όλοι «μπορούν να διαθέσουν λίγο από τον χρόνο τους. Αρκεί να έχουν θέληση και όρεξη».
Όπως συμπληρώνει η κ. Βαρδακαστάνη, ακόμα κι αν έχει προηγηθεί μία κουραστική μέρα στο σχολείο, «την κούραση δεν τη νιώθω». Γι΄ αυτό και συνιστά ανεπιφύλακτα σε όσους διστάζουν μέχρι στιγμής να προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους για το διάβασμα ή την φροντίδα των παιδιών στο «Χαμόγελο του Παιδιού» να «μην το σκεφτούν καθόλου. Είναι σημαντική εμπειρία. Αξίζει να στηρίξουμε αυτήν την προσπάθεια».
Σε 4.000 υπολογίζονται σήμερα οι εθελοντές ανά την Ελλάδα που προσφέρουν τις υπηρεσίες στο «Χαμόγελο του Παιδιού». Όχι μόνο για την μελέτη των παιδιών αλλά και για τη φροντίδα τους στα σπίτια, τη δημιουργική τους απασχόληση στα νοσοκομεία. Ανάμεσά τους ψυχολόγοι, εκπαιδευτικοί, γιατροί, δικηγόροι και άλλοι επαγγελματίες.
Όπως τονίζει ο πρόεδρος του Δ.Σ. κ. Κ. Γιαννόπουλος, η προσφορά τους είναι σημαντική. «Όμως ο κόσμος πρέπει να ξέρει ότι χρειαζόμαστε εθελοντές που είναι συνειδητοποιημένοι. Κι αυτό διότι έχουν να κάνουν με πολύ ευαίσθητες περιπτώσεις, όπως είναι τα παιδιά».
Οι «φρουροί» του Υμηττού
Επί 25 χρόνια προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του για την προστασία του δάσους του Υμηττού μέσα από την ομάδα της Εθελοντικής Δασοπροστασίας του Δήμου Καισαριανής. Από τα τέλη της άνοιξης δηλαδή έως το φθινόπωρο, ο 58χρονος επικεφαλής της ομάδας κ. Σάκης Εξαρχόπουλος θυσιάζει αρκετό απ΄ τον ελεύθερο χρόνο του σε βάρδιες πυροφύλαξης. Τρέχει μαζί με τους υπόλοιπους 170 εθελοντές σε φωτιές. Και όταν χρειάζεται, περιορίζει ακόμα και τις καλοκαιρινές διακοπές του.
Για τον χημικό που διδάσκει σε σχολείο του Ταύρου δεν χρειάζονται πολλά προκειμένου να γίνει κανείς εθελοντής για την προστασία του δάσους. «Για να θεωρηθεί κάποιος εθελοντής εμείς θέλουμε απλώς να κάνει μία τρίωρη βάρδια πυροφύλαξης την εβδομάδα. Όλοι μπορούν αρκεί να θέλουν», λέει. Φαίνεται όμως πως χρειάζεται να έχει κάποιος όρεξη και μεράκι έτσι ώστε να τους ευαισθητοποιήσει, να τους τσιγκλίσει. Ο χημικός τα διαθέτει. Ενημερώνει τα παιδιά στο σχολείο του για την εθελοντική δασοπροστασία και έτσι το περασμένο διήμερο ομάδα μαθητών του παρακολούθησε τη βασική εκπαίδευση των εθελοντών στο δημαρχείο Καισαριανής. Ύστερα από τόσα χρόνια όμως, όπως λέει, δεν αναρωτιέται γιατί κάνει αυτό που κάνει. «Αυτές τις απαντήσεις τις έδωσα στον εαυτό μου από τον πρώτο καιρό. Το δάσος είναι κοινωνικό αγαθό και είναι καθήκον μας να το προστατεύσουμε», τονίζει. Παρόμοια ήταν η απάντηση που είχε δώσει και στη σύζυγό του το πρώτο διάστημα που ανέβαινε στο βουνό για την προστασία του δάσους. Του παραπονιόταν επειδή για κάποιες ώρες έλειπε από το σπίτι και την οικογένειά του. Η απάντηση που πήρε τότε από τον κ. Εξαρχόπουλο την έκανε να αλλάξει γνώμη. «"Τα δέντρα δεν έχουν στόμα να φωνάξουν σε περίπτωση που κινδυνέψουν από φωτιά", της είπα». Από τότε η οικογένειά του τον στηρίζει στην εθελοντική του προσπάθεια. Μέλος της ομάδας είναι και ο 28χρονος γιος του.
Στην εθελοντική ομάδα συμμετέχουν άνθρωποι από κάθε επαγγελματική κατηγορία, κυρίως νεαρής ηλικίας. Ανάμεσά τους και ο 22χρονος Αντώνης Νομικός. Σπουδάζει δημοσιογραφία, εργάζεται και τις επόμενες ημέρες- όπως κάνει την τελευταία 5ετία- θα είναι ένας από τους «φρουρούς» του δάσους. Όπως λέει, ειδικά για τους νέους, πέρα από το κίνητρο της προσφοράς υπάρχει ακόμη ένα: «το παρεΐστικο κλίμα που επικρατεί στην ομάδα. Γι΄ αυτό λέω σε φίλους και γνωστούς. Αντί να πάτε να πιείτε τον καφέ σας στο Παγκράτι γιατί δεν έρχεστε να τον πιούμε παρέα στο παρατηρητήριο;».
Προσθέτει πάντως πως σίγουρα ένας άνθρωπος που αποφασίζει να γίνει εθελοντής σε οποιονδήποτε τομέα, το κάνει και επειδή θέλει να γίνει καλύτερος.
ΘΕΛΗΣΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ
«Όλοι μπορούν να γίνουν εθελοντές», λέει ο κ. Εξαρχόπουλος, επικεφαλής της Δασοπροστασίας του Υμηττού
Και τα άγρια ζώα χρειάζονται φροντίδα
ΑΠΟ ΤΟ 2004 ο κτηνίατρος κ. Αχιλλέας Ακρίβος έχει πραγματοποιήσει δεκάδες χειρουργικές ή άλλες ορθοπεδικές επεμβάσεις σε αλεπούδες, άγρια πουλιά και πολλά άλλα άγρια ζώα που μεταφέρονται τραυματισμένα στον σύλλογο προστασίας και περίθαλψης άγριας ζωής «Άνιμα». Ένα πρωινό την εβδομάδα το αφιερώνει στη φροντίδα των άγριων ζώων. «Έχω όμως και καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία με τους ανθρώπους του συλλόγου για να με ενημερώνουν σχετικά με το πώς αναρρώνουν τα ζώα ή για κάποιο νέο περιστατικό» λέει στα «ΝΕΑ». Μοναδικός στόχοςσυμπληρώνει- είναι «η επανένταξη των άγριων ζώων στη φύση». Αυτή όμως δεν είναι η μόνη διαφορά σε σύγκριση με την περίθαλψη που προσφέρει στα κατοικίδια τα οποία φέρνουν πολίτες από το Περιστέρι στο κτηνιατρείο του. Η φροντίδα που παρέχει στα άγρια ζώα είναι χωρίς αμοιβή.
Σημειώνει, πάντως, ότι ο στόχος- η επιστροφή των τραυματισμένων ζώων στη φύση- δεν επιτυγχάνεται μόνο με τη δική του συμβολή.
«Υπάρχουν εθελοντές που βοηθούν στο νησηλευτήριο. Άλλοι που τα ταΐζουν, τα καθαρίζουν. Ακόμη κι αυτοί που αφιερώνουν μία ώρα για τη μεταφορά των τραυματισμένων ζώων στο ιατρείο μου βοηθούν σημαντικά».
Το χαμόγελο των ασθενών είναι η καλύτερη αμοιβή
ΕΠΕΙΤΑ από κάθε εξαγωγή δοντιού ή μία επίπονη απονεύρωση οι μετανάστες ασθενείς την ευχαριστούν. «Τhank you doctor» της λένε με χαμόγελο. «Πολλές φορές μου έχει τύχει στο τέλος της διαδικασίας να είναι ατάραχοι, ήρεμοι» λέει η οδοντίατρος κ. Ελευθερία Κονιτοπούλου, που από τον Οκτώβριο του 2007 προσφέρει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες της στο Πολυιατρείο της μη κυβερνητικής οργάνωσης Ρraksis (Παιωνίου 5 και Αχαρνών) σε μετανάστες αλλά και Έλληνες. Και συνεχίζει: «Αυτοί οι ασθενείς έχουν ταλαιπωρηθεί τόσο πολύ, έχουν διωχθεί από τις χώρες τους, που το να βγάλουν έναν δόντι τούς είναι κάτι εύκολο».
Η νεαρή οδοντίατρος βρίσκεται κάθε Παρασκευή- συνήθως 9-5 το απόγευμα- στο οδοντιατρείο τής Ρraksis, προκειμένου να απαλύνει τον πονόδοντο ανθρώπων που υποφέρουν. Πρόκειται για μετανάστες, πρόσφυγες, απόρους, αποφυλακισθέντες, τους οποίους στηρίζει η μη κυβερνητική οργάνωση. Όπως τονίζει η κ. Κονιτοπούλου, αυτό το χαμόγελο ανακούφισης των ασθενών έπειτα από κάθε οδοντιατρική επέμβαση είναι που την κάνει να πιστεύει κάθε φορά που προσφέρει τις υπηρεσίες της πως «έχει ένα νόημα η δουλειά σου».
Η βασική διαφορά του οδοντιατρείου τής Ρraksis με ένα κανονικό οδοντιατρείο είναι ότι «εδώ θα έρθουν πολύ βαριές καταστάσεις. Κι αυτό διότι οι άνθρωποι αυτοί προσπαθούν πρώτα απ΄ όλα να καλύψουν βασικές ανάγκες τους».
edugate.gr
Επιστροφή
