Νέο Blog


Αποθηκεύστε αυτήν την διεύθυνση.

Από το φθινόπωρο θα ξεκινήσει τη λειτουργία του ένα ολοκαίνουργιο blog για τα μη προβεβλημένα πολιτιστικά δρώμενα της Αθήνας και όχι μόνο.

Με αποκλειστικές παρουσιάσεις, συνεντεύξεις και πολλά άλλα.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας συμπληρώνοντας την φόρμα στο τέλος της σελίδας.

Σάλος έχει ξεσπάσει μετά την αποκάλυψη ότι δεκάδες χιλιάδες παιδιά από την Ιρλανδία κακοποιούνταν σεξουαλικά και σωματικά σε συστηματική βάση από μοναχούς, ιερείς και άλλους επί πολλές δεκαετίες σε εκατοντάδες ιδρύματα για φτωχούς και ανεπιθύμητους στην Ιρλανδία. Εκθεση που δόθηκε προσφάτως στη δημοσιότητα αναφέρει: «Ενα κλίμα φόβου, αποτέλεσμα της διάχυτης, υπέρμετρης και αυθαίρετης τιμωρίας, επικρατούσε στα περισσότερα ιδρύματα και σε όλα εκείνα που ήταν ειδικά για αγόρια». Η είδηση ότι τα παιδιά σε τέτοιου είδους ιδρύματα υπέφεραν από τη βία και την κακοποίηση και ότι η Καθολική Εκκλησία συνωμοτούσε με την κυβέρνηση δεν προκαλεί πλέον έκπληξη- είναι κάτι που συζητείται ανοιχτά εδώ και χρόνια. Αλλά η έκθεση, που συντάχθηκε από την Επιτροπή Ερευνας για την Παιδική Κακοποίηση, αποκαλύπτει για πρώτη φορά τη σοκαριστική έκταση του προβλήματος και δείχνει το πώς ολόκληρο το κατεστημένο σε αυτή τη συντριπτικά καθολική χώρα συνεργαζόταν προκειμένου να διαιωνιστεί αυτό το σκληρό και σαδιστικό σύστημα.

Η μακροσκελής έκθεση των 2.600 σελίδων, η οποία χρειάστηκε εννέα χρόνια για να ολοκληρωθεί, περιλαμβάνει ανώνυμες καταθέσεις 1.060 πρώην μαθητών και τροφίμων από 216 ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων αναμορφωτηρίων, ορφανοτροφείων και νοσοκομείων από το 1930 ως το 1990. Οι περισσότεροι από αυτούς σήμερα είναι μεταξύ 50 και 80 χρόνων. Τα παιδιά που στέλνονταν σε αυτά τα ιδρύματα, τα οποία λειτουργούσαν σαν φυλακές ή εργαστήρια, προέρχονταν από τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα.

Κάποιες οικογένειες έστελναν εκεί τα παιδιά τους γιατί δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να τα αναθρέψουν. Αλλα παιδιά υποχρεώνονταν να μπουν σε ιδρύματα καθώς είχαν συλληφθεί να κλέβουν ή να μην πηγαίνουν στο σχολείο ή λόγω εγκυμοσύνηςακόμη και αν η εγκυμοσύνη είχε προκληθεί από κακοποίηση ή αιμομειξία. Το τελευταίο από αυτά τα ιδρύματα έκλεισε τη δεκαετία του 1990. Ο ηγέτης της Ιρλανδικής Εκκλησίας, καρδινάλιος Σον Μπρέιντι, δήλωσε: «Λυπάμαι και ντρέπομαι βαθύτατα που παιδιά υπέφεραν με τόσο απεχθείς τρόπους σε αυτά τα ιδρύματα. Τους άξιζε κάτι καλύτερο και κυρίως από εκείνους που τα φρόντιζαν στο όνομα του Ιησού Χριστού». Η έκθεση γνωστοποιεί επίσης ότι στις σπάνιες περιπτώσεις όπου γινόταν καταγγελία για κακοποίηση σε επίσημο φορέα- από τα παιδιά ή τους γονείς- οι αρχές έστρεφαν το βλέμμα αλλού. Οσον αφορά τη σεξουαλική κακοποίηση, η έκθεση γράφει ότι οι δράστες μεταφέρονταν σε άλλα ιδρύματα όπου έβρισκαν νέα θύματα. «Στη χειρότερη περίπτωση κατηγορούσαν το παιδί που αντιμετωπιζόταν ως διεφθαρμένο από τη σεξουαλική δραστηριότητα και ετιμωρείτο σκληρά» αναφέρει η έκθεση. Η Μεβ Λούις, διευθυντικό στέλεχος της οργάνωσης για την προστασία θυμάτων Οne in Four στο Δουβλίνο, δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι η έκθεση είναι «σοκαριστική» ακόμη και αν ληφθούν υπόψη τα διαφορετικά πρότυπα στην ανατροφή των παιδιών κατά το παρελθόν. «Αυτά τα παιδιά ζούσαν σε ένα καθεστώς φυσικής, σεξουαλικής και ψυχολογικής κακοποίησης και παραμέλησης» σημείωσε.

Το 1999, έναν χρόνο πριν από τον σχηματισμό της επιτροπής, ο πρώην ιρλανδός πρωθυπουργός Μπέρτι Αχερν απάντησε στις αποκαλύψεις ζητώντας δημοσίως «συγγνώμη» από τα θύματα της κακοποίησης. Η Ιρλανδία, δήλωσε, είχε επιδείξει «συλλογική αποτυχία στο να παρέμβει, στο να εντοπίσει τον πόνο τους και να τους σώσει». Εκτοτε και καθώς γινόταν γνωστή η έκταση του προβλήματος το εν λόγω ζήτημα απασχολούσε έντονα τους Ιρλανδούς. Το 2002 η Καθολική Εκκλησία της Ιρλανδίας συμφώνησε να πληρώσει 128 εκατ. ευρώ σε αποζημιώσεις προς τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης από τον κλήρο. Μια άλλη οργάνωση πλήρωσε 1 δισ. ευρώ σε 10.000 ανθρώπους που υποστήριξαν ότι υπέστησαν κακοποίηση σε ιδρύματα του κράτους ή της Εκκλησίας. Η έκθεση δεν περιλαμβάνει ονόματα- ούτε των θυμάτων ούτε των δραστών-, γεγονός που πολλές οργανώσεις για την προστασία των θυμάτων χαρακτήρισαν απαράδεκτο. «Αν δεν αναφέρεις ονόματα, η απόδοση ευθυνών είναι ελλιπής σε αυτή την περίπτωση - δεν μπορείς να εξακριβώσεις τι ακριβώς συνέβη» είπε ο Τέρενς Μακ Κίρναν, πρόεδρος μιας οργάνωσης που διατηρεί ένα ηλεκτρονικό αρχείο με υλικό που αφορά την κακοποίηση από την Καθολική Εκκλησία.
Της SΑRΑΗ LΥΑLL - ΤΟ ΒΗΜΑ
Επιστροφή

Επικοινωνήστε μαζί μας