Το κλασικό σύμπτωμα του συνδρόμου, εξηγεί, πρωτοπεριγράφηκε από τον Σουηδό νευρολόγο Καρλ Έκμπομ το 1945 και είναι μια έντονη, ακαταμάχητη λαχτάρα να κινηθούν τα πόδια. Το σύμπτωμα αυτό συχνά συνοδεύεται από μια ιδιαίτερα ενοχλητική αίσθηση κάτω από το δέρμα.
Τα συμπτώματα αυτά τυπικά είναι χειρότερα όταν ξεκουράζεται ο πάσχων, καταπραΰνονται παροδικά όταν κινείται και γενικώς συνιστούν πρόβλημα της νύκτας ή της κατάκλισης.
Το σύνδρομο μπορεί να εκδηλωθεί σε κάθε ηλικία, ακόμα και στην παιδική, αλλά τα περισσότερα κρούσματα αφορούν ανθρώπους ηλικίας άνω των 40 ετών - κατά προτίμηση γυναίκες.
Παραδόξως, λίγα είναι γνωστά για την υποκείμενη αιτία του, αλλά πιστεύεται ότι έχει ισχυρή κληρονομική συνιστώσα και συχνά υπάρχει ισχυρό οικογενειακό ιστορικό ανάλογων προβλημάτων σε γονείς ή αδέλφια. Έχει διαπιστωθεί ότι είναι πιο συχνό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε ανθρώπους με χαμηλά επίπεδα σιδήρου στον οργανισμό τους και ότι μπορεί να σχετίζεται με ανεπάρκεια φολικού οξέος και μαγνησίου.
Για τη διάγνωση του συνδρόμου δεν υπάρχει κάποια ειδική εξέταση, αλλά με τη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού και ορισμένες αιματολογικές εξετάσεις αποκλείονται άλλες πιθανές αιτίες όπως η ανεπάρκεια σιδήρου.
Είναι επίσης σημαντικό να ενημερώνεται ο γιατρός για όλα τα φάρμακα που τυχόν παίρνει ένας ασθενής, διότι το σύνδρομο ενδέχεται να αποτελέσει ανεπιθύμητη ενέργεια διαφόρων φαρμάκων, όπως αυτά για τη γρίπη και το κρυολόγημα, αντιισταμινικά και φάρμακα για τη ναυτία, την κατάθλιψη και τη σχιζοφρένεια.
Η θεραπεία συνίσταται σε μέτρα αυτοφροντίδας, σε συνδυασμό με τη λήψη ειδικών συνταγογραφούμενων φαρμάκων.
Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα - TA NEA
Επιστροφή
